چارچوب ریسک

نمای کلی

Avana Risk Framework نحوه پیشنهاد، بررسی و اجرای تغییرات پارامتر را در Hub و LP وثیقه Spoke تعریف می‌کند. این کنترل‌ها را پوشش می‌دهد که پروتکل محدودیت‌های عرضه و قرض، تنظیمات LT/LTV، ورودی‌های نرخ بهره، وضعیت بازار و سایر پارامترهایی را که به قیمت‌ها، میزان استفاده، عمق pool، تمرکز، نوسانات، رفتار میخ، قطع کننده‌های مدار، سلامت موقعیت و وضعیت مرتبط بستگی دارد، تنظیم می‌کند.

وثیقه LP یک طبقه دارایی همگن نیست. پایدار LPs، دارایی همبسته LP، وزن pools، نقدینگی متمرکز، و سایر طرح‌های AMM هر کدام می‌توانند مسیر ارزش‌گذاری، مسیر انحلال و حالت شکست خاص خود را داشته باشند. این چارچوب وجود دارد، بنابراین این تفاوت‌ها به جای پنهان شدن در پشت یک تنظیم ریسک عمومی، در فرآیند به‌روزرسانی منعکس می‌شوند.

سه نقش در طول این فرآیند از هم جدا می‌مانند: Avana آغازگر خطر، Avana نگهبان خطر، و Avana خطر دفاع. طرفی که تغییر روتین را توصیه می کند همان طرفی نیست که به طور مستقل آن را بررسی می کند، و نقشی که می تواند در شرایط اضطراری عمل کند عمداً محدودتر از مسیر معمول است.

قانون عملیات: reducing risk should be easier than expanding it.

اصول اصلی

نقش‌ها

جریان به‌روزرسانی

تغییرات روتین از یک مسیر ثابت پیروی می کنند تا پروتکل بتواند نگهداری پارامترهای عادی را از مهار اضطراری تشخیص دهد. توالی استاندارد عبارت است از اعلان عمومی، ارسال، چک های مقید، قفل زمانی، بررسی نگهبان و اجرا در صورتی که پیشنهاد وتو نشود.

کلاس‌های پارامتر

تغییرات پارامترها همه خطرات یکسانی ندارند، بنابراین چارچوب آنها را بر اساس میزان قدرتی که باید نیاز داشته باشند و سرعت حرکت آنها باید گروه بندی شود.

افشای عمومی

هر به‌روزرسانی معمولی باید قبل از ارسال در قالبی منتشر شود که به توسعه‌دهندگان، کاربران و بازبین‌ها اجازه دهد اعلان را با عملکرد دقیقی که بعداً در صف قرار می‌گیرد مقایسه کنند.

افشای مداوم بررسی یک پیشنهاد برای خزش دامنه، مفروضات ناهماهنگ یا اشتباهات ساده اجرا را آسان‌تر می‌کند.

اقدامات اضطراری

اقدامات اضطراری برای مهار است، نه تنظیم معمول. آنها باید به ندرت مورد استفاده قرار گیرند، تا حد امکان محدود نگه داشته شوند، و به گونه ای ساختار یافته باشند که پروتکل بتواند پس از درک خطر فوری به مسیر استاندارد بازگردد. Risk Defender تنها زمانی باید عمل کند که یک شرایط خرابی تعریف شده یا بسیار محتمل، مسیر عادی قفل شده در زمان را ناامن کند.

مرجع اضطراری فقط برای موارد خرابی تعریف شده یا بسیار محتمل وجود دارد که در آن انتظار در مسیر قفل زمانی عادی ناامن است. این مسیری برای رشد معمولی یا بهینه سازی نیست.